Ze zijn er nog; de chemicaliën snuivers die hun camera’s legen in een donkere kamer en daarna de film zelf ontwikkelen en afdrukken.
Zelfs de ‘alchemisten’ zoals Norman Post, laten weer van zich horen. Ze experimenteren met lichtgevoelige emulsie op hun zelf gesneden glasnegatieven en stoppen die dan in een oude platencamera en behalen daar prachtige resultaten mee.

Tijdens de digitale revolutie werden in sneltreinvaart de Doka’s en analoge camera’s opgedoekt maar nu schijnt het toch dat we op een keerpunt terecht te zijn gekomen. Analoge fotografie is weer hot en er worden nog steeds allerlei soorten films geproduceerd. Zelfs de wedergeboorte van Polaroid, het zgn. ‘The Impossible Project’, is succesvol met het produceren van nieuwe instant films.

Is de interesse in de analoge technologie slechts een tijdelijk iets wat in de huidige populariteit van de ‘Retro-stijl’ thuishoort of is het toch een dieper verlangen naar die superieure ‘oude’ techniek?
Voor mij maakt dat niets uit, ik vind het mooi dat die oude technieken nog steeds beoefend worden en een steeds grotere popularteit genieten.

Links: